
Porozumienie bez przemocy
Marshall Rosenberg opisuje Porozumienie bez Przemocy (NVC) jako sposób rozmawiania, który pomaga rozpoznawać potrzeby własne i drugiej osoby bez oceniania jej charakteru. Wprowadza cztery elementy komunikatu: obserwację, uczucie, potrzebę i konkretną prośbę.
Książka zawiera liczne przykłady sporów rodzinnych, zawodowych i społecznych, w których zamiast oskarżeń można spróbować nazwać to, co rzeczywiście się wydarzyło. Najważniejsze nie jest mechaniczne stosowanie czterech kroków, lecz uważne słuchanie i rezygnacja z automatycznego przypisywania innym złych intencji.








